dispraksi

  • esimnebilsin

    yani gelişimsel koordinasyon bozukluğu.

    doğuştan gelen bi hastalık olup beyinden vücuda iletilen komutlarda düzgün bi şekilde iletilemediği için problem çıkmasıdır. dispraksiye sahip kişiler vücut hareketlerin kontrolünde ve koordinasyonunda zorluk çekmektedirler.

    Dispraksi rahatsızlığı olan kişilerde bebeklikten itibaren aşağıdaki belirtiler gözlemlenebilir:
    – Erken motor gelişiminde gecikme (Tek başına yardımsız oturamama, yatakta dönememe gibi)
    – Dil gelişiminde gecikme (3 yaşına kadar tek kelime bile söyleyememe gibi)
    – Konsantrasyon problemleri (herhangi bir uğraşla 2-3 dakikadan fazla meşgul olamama)
    – Lego, puzzle tarzı oyuncaklarla oynamaktan kaçınma
    – Arkadaşlarıyla yalnız başına oynamaktan kaçınma, yanında sürekli bir yetişkin olmasını isteme
    – Yemeği çatal-kaşık yerine el ile yemeyi tercih etme
    – Sıklıkla düşme
    – Yön bulma becerilerinde zayıflık
    – Aşırı derecede sakarlık

    bu rahatsızlığı teşhis etmek oldukça zordur. dispraksiye sahip olan hastaların %80'ini erkekler oluştururken %20'si kadınlardan oluşmaktadır.Dispraksi rahatsızlığının sebebinin ne olduğu halen tam olarak bilinmemektedir. Ancak araştırmacıların genel görüşü, rahatsızlığın beyin gelişimindeki gecikmelerden kaynaklı olabileceği yönündedir. Dispraksi rahatsızlığı olan kişilerde genelde başka bir sağlık problemi bulunmamaktadır.

    Dispraksinin ne yazık ki kesin bir tedavisi yoktur. Dispraksi hastalarının hayatlarını kolaylaştırmak üzere bir takım eğitim programları ve terapiler uygulanabilmektedir. ilaç kullanılarak yapılan bir tedavi yöntemi henüz mevcut değildir. Fiziksel eğitim programları aracılığıyla, hastaların beyin-vücut koordinasyonlarında iyileşme sağlanabilmektedir. Yüzme ve bisiklet sürme gibi bireysel sporlar yaptırılarak motor becerilerde ilerleme kaydedilmektedir. Gene dispraksi hastalarına özel eğitim programları tasarlanarak, örneğin hiç kalem kullanmadan tamamen bilgisayar aracılığıyla yazı yazmayı öğrenmeleri sağlanabilmektedir. Hastalık yetişkinlik döneminde de devam ettiği için, bu tarz eğitim programları ve terapilerle, hastaların günlük yaşamlarını rahat sürdürebilecekleri bir hale getirilmeleri gerekmektedir.

    Dispraksi teşhisi oldukça güç bir rahatsızlık olduğu için, özellikle öğretmenlerin bu hastalığın belirtilerine ilişkin bilgi sahibi olmaları önemlidir. Böylelikle, okul öncesi kreş gibi eğitim verilen kurumlarda şüpheli durumlarda çocuğun ailesine bilgi verilip teşhis konulması sağlanabilir. Teşhis konulduktan sonra, çocuğa özel program ve terapiler uygulanarak, çocuğun yetişkinlik dönemine kadar motor becerilerinde belirli oranda iyileşmeler sağlanabilir ve böylece ilerleyen yaşamında günlük hayatını daha kolay idame ettirmesi başarılabilir.

    1