1 more entry
  • bizim pek işimiz yok ama boz'un maşallahı var. tüylü dostu olan herkesi tanıyor. sıkıldığı zaman kapının önünde durup aç diyor ve o an canı kimi çekiyorsa kapısına gidip miyavlıyor. zili çalıyorum tabi genelde duyuramıyor kendini ve sıkınca da onların kapısına gip miyavlıyor açın diye. sonra komşular boz'u eve getiriyor. bir ara yürüyüş grubu bile ayarlamıştı fakat tek problem kedisinden köpeğine hepsi tasmayla yürürken boz tüm yürüyüşleri kucakta tamamlıyordu. dolayısıyla çıktık gruptan.
    ilgili anı;



    öndekilerin tamamının tüylü dostu önlerden koşarak gittiği için biz bozişi boynumuzda ya da kucağımızda sırayla taşımaktan hep geride kalıyorduk:/

1 more entry