ilkokul anıları

  • menschliches

    bireyin 7-12 yaş arasında geçirdiği okul dönemlerini ifade eden süre zarfıdır.
    (bkz: mazi)

  • nobrain

    1. sınıfta meme kavramını yeni öğrenmiş bir arkadaş vardı. hocanın göğüslerini elleyip dururdu.

    abaza insan başka oluyor be kardeş.

    ellediysek affola.

    1
  • chicqo

    ilkokula dair hatırladığım en net olay:

    8. sınıf öğrencileri ön bahçede toplaşmışlar, bir tanesi grupla belli ki kavgala küfrede küfrede gidiyor. birden ayrı durduğu gruba dönüp kızgın bir şekilde bağırarak şöyle dedi:

    - hepiniz orospu çocuğusunuz !

    hemen ardından grubun içinden bir kişi de bağırarak şunu dedi :

    - sanki sen değilsin...

    2
  • dahada girmem sozluge

    -lan okuldayken en şamata sınıf bizmkiydi, hep okulu asardık.
    -o da bişey mi..biz hocayı dövdük..
    -ohoo biz sınıfı yaktık...
    -biz orospuçocuğuyduk!!
    -yürü be..

    (bkz: yiğit özgür)

  • carygrant

    herkesin sınıfında kendini tutamayıp işeyen,sıçan olurdu,ne komik olurdu.

  • yesilelmacanavari

    arkadaşla törene inmek istememiştik, tuvalete kaçalım dedik; sonra baktık tuvalet güvenli değil, sınıfa koştuk tam tören başlayacakken, girdik boş dolapların içine (dolaplar da şu boyutta) sonra hademelerden biri sınıfa girdi, ben de dolabın içinde kıpraşıyordum tam. benim dolabı bir açtı ki... bir hafta öğretmenler odasına her girdiğimizde ilk duyduğumuz ses "cık cık cık" oldu.

  • kopuksenaryo

    sanırım anılarımın en güzellerini öğlenci iken okula gizlice girmeye çalışmalarımız oluşturuyor. saat 12'de gelirdik, buçukta tören olduğundan kimseyi almazlardı içeri illa tören olması gerekirdi, biz katılmamak için her türlü şekle girer bir delik bulur, acık pencere bulur oraya bi yere tırmanır girerdik ve de komik yanı çantaları bırakır gene törene giderdik. önemli olan çantayı bırakmaktı. ağırlık yapıyor ya.

  • eslesemeyenhomologkromozom

    insan hayatına yön veren önemli anılardır.

    mesela ben şiir sevmem, hiç hazzetmem. bu da ilkokuldaki türkçeci yüzündendir.
    esma diye bi kız vardı bizim sınıfta, türkçecinin göz bebeği. bişey okunacak esma sen oku kızım, yazılacak esma gel sen yaz kızım. hem esma'dan hem de tükrçeçiden iğreniyodum resmen.
    bigün geldi bu dangoz sınıfa "şiir yarışması var her sınıftan en az iki şiir çıkacak,esma sen yazarsın kızım bi tane bu sınıftan bi halt çıkmaz".şıçarım lan senin esmana da sana da be görürsün lan sen dedim ve düşündüm nasıl yazarım nasıl yaparım diye. yarışma 18 martta yapılacak dolayısıyla teması çanakkale. evdeki bütün ansiklopedileri döktüm, inciğini cinciğini not aldım detay çalışıcam çünkü şiirde maksat türkçeciyi dumur etmek. olum varya bana bi ilham geldi töbe allah yazdıkça yazıyom yazdıkça yazıyom..tam 10 kıta yazdım. mehmet akif görse şapka çıkarır öyle de anlamlı öyle de epik.

    şiirin sadece ilk kıtasını hiç unutmuyorum şey yazmışım;

    savaşın başladığı yerdi gelibolu
    her taraf top mermi dolu
    donandı türk ordusu bunu görünce
    bundan tam 90 yıl önce

    90 yıl yazmışım tarih hesaplamışım detaya bak. neyse geldi sınıfa "esma yazdın mı şiiri bugün son" dedi. esma uyuzu fıtı fıtı götürdü şiiri. atıldım tabi " hocam ben de yazdım" dedim aldı gitti öğretmenler odasında okuyacakmış.
    neyse işte 18 mart geldi birinci seçilecek o kadar eminim ki benim şiirin seçileceğinden. heyecandan kakam falan geldi beklerken.
    derken ta taaam. birinci esma sürtüğü.
    tören bitti dağıldık falan. şirretleştim tabi 10 kıta yazmışım uyak kafiye yapmışım epiğin amına koymuşum dereceye bile girmemişim boru mu lan.
    "hocam benim şiiri kaybettiniz heralde" dedim. " ya kızım almışın biyerden yazıp getirmişin kendiniz yazcaktınız" dedi. ohaa. " hocam onu ben yazdım gidin araştırın" dedim. " ya bırak bunu sen yazmamışın ama güzel şiirmiş yazarını bul da asalım panoya" dedi. vay amk dedim ya aldım hocadan şiiri yırttım attım bi daha da ne dinledim ne yazdım ne okudum.hatta şiirden nefret bile ettim. ama mis gibi şiirdi yazık oldu şiriime de emeğime de.

    geçen gün sevgiliye yazılan şiir başlığına yazarken hatırladım bunu da.

    bu da böyle bi anımdır.

    1
  • dmnrzv

    gece hatırlanınca insanı sesli gülmelere gark eden anılardır.
    bizim sınıfta piç çoktu. izmirin karşıyakası bu. ama piç her yerde piçtir.
    metehan diye bi oğlan vardı kısa boylu. esas piçlerin atası bu.
    üçüncü sınıfta filanız. bi kere öğretmen sınıfta yok ama nasıl gürültü patırtı aman allahım ben kaçıp gitmek istiyorum kaostan nefret ederim. bu metehan da sınıftaki bütün oğlanları yaramazlığa sürüklüyo. konu nasıl o hale geldi hiç bilmiyorum ama başta bu metehan olmak üzere bütün oğlanlar pantolonları indirip birbirine pipi göstermeye, o olmayan pipilerini sallamaya filan başlamışlardı. bi anlam verememiştim. bi de kızlar bakmasın diye özellikle belirtmişti esas oğlan. o sıralar hayatı sorgulamış, hareketlerin manasını çözmeye çalışmıştım. olmadı. sonra kadın bunları feci dövmüştü ama. onu hatırlıyom. bizim hoca erkekleri çok döverdi. kızlara hiç dokunmazdı.

    aynı gün mü hatırlamıyorum ama yine bi gün, yine öğretmen yok bu azgınlar yine kudurmuş. yine olay nasıl oralara geldi hatırlamıyorum.
    hazal diye bi kız vardı. ezik bi tipti. hep el örgüsü yelek filan giyen tiplerden. bi de o sırada saçları kısacıktı erkek gibi. hani böyle demek istemiyom ama besleme gibi bi kızdı. öyle değildi ama ailesi vardı. neyse aq konumuz bu değil. bi ara bi baktım, hazalı yere oturtmuş bi şeyler yapıyolar. kız karşı koymaya çalışıyo ama pek beceremiyo tabi. emre diye bi çocuk vardı öküz gibiydi iri yarı. kız bacaklarını altına toplayıp oturmuş başını da eğmiş bildiğin domaltmışlar kızı emre de bunun tepesinde oturuyo.
    hatırladığım tek kare bu aq
    neyse sonra hoca geldi
    olay patladı tabi.
    oğlanlar yine dövüldü. başta emre ve metehan.
    hazal olayı anlatırken şu ayrıntıyı çok iyi hatırlıyorum.
    "metehan emre hazala tecavüz et dedi"

    sdfösdçögms
    ben yine anlamlandıramadım olayları. zihnim bomboştu. asçdmasç.
    aanılaaar
    aanılaaar

    1
  • vandal savage

    aa bak şimdi başlığı görünce bir durup düşündüm. neler vardı neler.

    - okumayı söken çocuklar için elma kızartma yahut mum yakma olayı vardı. ve okumayı söken kişinin ailesi sınafa yiyecek bir şeyler alırdı ya da yapıp getirirdi.

    -müsamereler düzenlenir. hacivat olurduk karagöz olurduk. hatırlıyorum civciv olmuştuk sarı el işi kağıtları ile gaga falan bile yapmıştık.

    -yerli malımız vardı ama çikita muz götürmek yasaktı ama.

    - beden derslerimiz birlikteliği ve takım çalışmasını yansıtırdır. mor mor menekşe mendilim düşe bizden size kim düşee. mendil kapmaca için iki takıma ayrıldığımızda sevdiğin kızın elinden tutmak müthiş ama ya başkası tutmuşsa o ders bitmezdi.

    - üç sırayı birleştirip kümeler yapardık belli bir süre sonra. sanki o kümeler zamanı farklı bir şey başlıyormuş gibiydi. game of thrones'un 8.sezonunu nasıl bekliyorsam küme yapmayı da öyle bekliyordum.

    - 4. sınıfta good morning children diyen yeni biriyle tanışmıştık. hiç sevmemiştim cadolozu. vildan hoca daha iyiydi.

    -sınıf nöbetcisi olduğum ilk günü hatırlıyorum. ben ve bir çocuk daha . onun numarası 1 di benimki 14. tenefüste kimseyi sınıfa almamıştık. önemli bir iş yaptığımızı sanıyorduk ama sonradan aynı işi herkes yapınca önemini kaybetti.

    2
  • hakki bullet

    benim için en ilginci 1. sınıftayken hiç kendimden beklenmeyecek bir şekilde (çok sakin bir çocuktum) tekme tokat kavga ettiğim artist asker çocuğunun yıllar sonra yürüdüğüm bir kızın 5 sene çıkıp sonra ayrıldığı eski sevgilisi olarak karşıma çıkmasıydı.

    yani karşıma çıkmadı da o elemanmış işte, yoksa kendisini görmedim.

    kızı da düşüremedim, çok da yaklaşmıştım aslında.