• kuzenimin 6-7 yıl evvel yazdığı romanı senaryolaştırıyorum. adamı en son ramazan bayramında görmem hariç sorun yok. adımı bile unutmuş olabilir ki zaten dayım ve annem de en son küsmüşler. böyle tuhaf bir durum yaşanıyor.

    biliyorsunuz, ben; 17-18 yaşından beri çeşitli mecralarda yazarlık yapan, gizliliğe son derece önem veren dul bir beyim.

    okuduğum elliye yakın senaryo (özellikle uyarlama) bi boka yaramadı. işin sonunda 170 sayfalık tuğla gibi bir şey çıktı ortaya. kırpmak zorunda kaldım daha da boktan bi hale geldi. dayının 49 sayfada 6 sahnesi var, cenazesi yarım sayfa bile değil. fatiha'dan bile kıstım aw.

    sonra sıfırdan yazmaya karar verdim. sonra dediğim dün lan işte. dün karar verdim. hevesim le cola'nın gazı gibi çok hızlı, çıplak gözle görülemeyecek bir serilikte kaçtı. 2026 gibi biter diye düşünüyorum. oyun çok büyük.